Είμαστε όλοι πρεζακια. 

Κάποιος με σταμάτησε στο δρόμο. 

Μου ζήτησε χρήματα για τη δόση του. 

Μου ειπε οτι ειναι εξαρτημένος. 

Ειναι η πρεζα βλέπετε. 

Του έδωσα ενα ευρω. 

Και μετα ήθελα να του φωνάξω. 

Να του πω πως κι εγω εξαρτημένος ειμαι. 

Θελω να πληρώνω τους λογαριασμούς μου στην ωρα τους. Για να ειμαι κύριος. 

Να κρατώ το σπιτι καθαρο.

Γιατι ολα πρεπει να ειναι καθαρά. 

Να τα εχω καλα με τους συνάδελφους στο γραφείο.

Γιατι οι επαγγελματικές σχέσεις πρεπει να ειναι υγιείς και ποιος άραγε αντέχει σε ενα αρρωστημένο περιβάλλον;

Να πληρώνω την εφορία. 

Γιατι δεν μπορω να κοιμηθω αν χρωστάω. 

Να μιλάω με την οικογένεια μου καθε μέρα.

Γιατι πως αλλιώς θα ειναι σίγουρο πως τους αγαπω; 

Είμαστε πρεζακια όλοι λιγο πολυ. Με κατι. Αυτο ειναι σίγουρο. Το ζήτημα έγκειται στο πως θα το διαχειριστούμε. 

Thanks στον Τάσο για την ιστορία και την αφορμή. 

 

Καλη τύχη σε όλους μας. 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s