Είμαστε όλοι πρεζακια. 

Κάποιος με σταμάτησε στο δρόμο. 

Μου ζήτησε χρήματα για τη δόση του. 

Μου ειπε οτι ειναι εξαρτημένος. 

Ειναι η πρεζα βλέπετε. 

Του έδωσα ενα ευρω. 

Και μετα ήθελα να του φωνάξω. 

Να του πω πως κι εγω εξαρτημένος ειμαι. 

Θελω να πληρώνω τους λογαριασμούς μου στην ωρα τους. Για να ειμαι κύριος. 

Να κρατώ το σπιτι καθαρο.

Γιατι ολα πρεπει να ειναι καθαρά. 

Να τα εχω καλα με τους συνάδελφους στο γραφείο.

Γιατι οι επαγγελματικές σχέσεις πρεπει να ειναι υγιείς και ποιος άραγε αντέχει σε ενα αρρωστημένο περιβάλλον;

Να πληρώνω την εφορία. 

Γιατι δεν μπορω να κοιμηθω αν χρωστάω. 

Να μιλάω με την οικογένεια μου καθε μέρα.

Γιατι πως αλλιώς θα ειναι σίγουρο πως τους αγαπω; 

Είμαστε πρεζακια όλοι λιγο πολυ. Με κατι. Αυτο ειναι σίγουρο. Το ζήτημα έγκειται στο πως θα το διαχειριστούμε. 

Thanks στον Τάσο για την ιστορία και την αφορμή. 

 

Καλη τύχη σε όλους μας.