Βυζιά. Περί διαφήμισης το ανάγνωσμα.

Image

Όταν άρχισα να εργάζομαι στη διαφήμιση  ήταν μία περίοδος που ο κλάδος ήταν στα πάνω του. Όχι μόνο από οικονομικής άποψης, αλλά κυρίως από δημιουργικής. Είχα τη χαρά να εργασθώ λοιπόν σε ένα μεγάλο μαγαζί που τότε μόλις είχε βγάλει διαφημίσεις σαν τον αλησμόνητο κλεφτοκοτά της νόβα, τον κροίσο του οπαπ και άλλες εξαιρετικές δουλειές. Όχι βέβαια ότι δεν υπήρχαν σκουπίδια και τότε αλλά είχες την αίσθηση ότι επικρατεί το ωραίο με ένα τρόπο. Ίσως πάλι να είναι στο μυαλό μου όλο αυτό καθώς υπήρξα μια ενθουσιασμένη junior που έβλεπε τα πράγματα λιγότερο άσχημα και σκληρά απ’ ό,τι ήταν.

Σήμερα από την άλλη μεριά έχω την αίσθηση ότι κυριαρχούν τα σκουπίδια, τα hard sellling διαφημιστικά και οι φωνές. Και όταν λέω φωνές, το εννοώ. Οι εκφωνητές φωνάζουν σε σημείο που χαμηλώνεις ή ακόμα χειρότερα (για τους διαφημιζόμενους) κλείνεις την τηλεόραση. (γιατί Μαρία Καβογιάννη; γιατί; και σε συμπαθώ ρε γαμώτο)

Επίσης, ο πόλεμος των διαφημιζόμενων έχει αρχίσει να γίνεται πολύ κουραστικός. Ανέκαθεν υπήρχε φυσικά, αλλά ήταν λίγο πιο υπόγειος. Πήγαινε ο ένας που πούλαγε ζαμπόν και κατέβαζε τη διαφήμιση αυτού που πούλαγε βιολογικό μπέικον και λοιπά και λοιπά. Ή απλά ήταν κάποια ευγενικά υποννοούμενα τέλος πάντων, Σήμερα καφρίλα σκέτη: βγαίνει το ένα σουπερ μάρκετ, διαφημίζει μια προσφορά και μετά βγαίνει το άλλο σούπερ μάρκετ και λέει “του άλλου η προσφορά είναι μούφα, έλα σε μένα που είμαι καλύτερος και έλληνας” κλπ κλπ. και στην προκειμένη δεν λέει και καν αλήθεια. Γιατί; Γιατί ο καθένας κάνει την προσφορά με τα μέσα και τους μηχανισμούς που μπορεί. Τέλος πάντων, πολύ λαϊκισμός ρε παιδί μου, πολύ ελληναράς στην ψυχή και τέτοια. (για να μην αρχίσω τώρα με τις σκέψεις μου περί του “τώρα θυμηθήκατε τα ελληνικά προϊόντα; μια ζωή τα αλλάζαμε όλα σε στρωματέξ και άλλα εις εξ και τώρα σας έπιασε ο πόνος). Τι να κάνεις που το made in Greece είναι στα top trends?

Αποκορύφωμα και αφορμή τούτου του ποστ είναι οι μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων ηλεκτρικών ειδών. Ρε παιδιά, τι πάθατε όλοι μαζί και πουλάτε βυζιά αντί για ψυγεία; Και αφού τέλος πάντων βυζί θέλετε να πουλήσετε γιατί δεν τις κλείνετε τις ρημαδοαλυσίδες σας να ανοίξετε κάτι πιο ταιριαστό στη νοοτροπία σας;

Δεν θα κάνω φυσικά κοινωνική ανάλυση, γιατί δεν ξέρω να την κάνω, αλλά θα πω ένα στα σίγουρα: η κρίση έχει βγάλει ένα πολύ άσχημο εαυτό σε όλους μας και αυτό βγαίνει πραγματικά παντού. Νομίζουμε ότι πρέπει να φωνάξουμε  ουρλιάξουμε για να ακουστούμε και όποιος έχει τη δυνατότερη φωνή κερδίζει.

Και για να κλείσω, να πω κάτι στους διαφημιζόμενους: Παιδιά; Είστε σίγουροι ότι οι καταναλωτές αντιλαμβάνονται τον πόλεμο μεταξύ σας; Είστε σίγουροι ότι καταλαβαίνουν τις προσφορές σας; Ή μήπως απλά βλέπουν βυζιά παντού;

Φτου ξελευθερία. Κλείνω την τηλεόραση Τ Ω Ρ Α . #δεν_υπάρχει_ελπίς

Disclaimer:Αυτό το ποστ είναι εντελώς προσωπική άποψη και σε καμία περίπτωση δεν μιλώ σαν “ειδικός” περί του θέματος. Απλά παρατηρώ και έγραψα πως νοιώθω.

Α, και μην πέφτετε πάνω στις διαφημιστικές να τους φάτε. Το brief δεν το παίρνουν μόνες τους.

Advertisements

4 thoughts on “Βυζιά. Περί διαφήμισης το ανάγνωσμα.

  1. Δεν είναι εξαιρετικό όμως όταν το μπριφ το δίνουν πρώην στελέχη διαφημιστικών από την πλευρά του πελάτη;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s