Βυζιά. Περί διαφήμισης το ανάγνωσμα.

Image

Όταν άρχισα να εργάζομαι στη διαφήμιση  ήταν μία περίοδος που ο κλάδος ήταν στα πάνω του. Όχι μόνο από οικονομικής άποψης, αλλά κυρίως από δημιουργικής. Είχα τη χαρά να εργασθώ λοιπόν σε ένα μεγάλο μαγαζί που τότε μόλις είχε βγάλει διαφημίσεις σαν τον αλησμόνητο κλεφτοκοτά της νόβα, τον κροίσο του οπαπ και άλλες εξαιρετικές δουλειές. Όχι βέβαια ότι δεν υπήρχαν σκουπίδια και τότε αλλά είχες την αίσθηση ότι επικρατεί το ωραίο με ένα τρόπο. Ίσως πάλι να είναι στο μυαλό μου όλο αυτό καθώς υπήρξα μια ενθουσιασμένη junior που έβλεπε τα πράγματα λιγότερο άσχημα και σκληρά απ’ ό,τι ήταν.

Σήμερα από την άλλη μεριά έχω την αίσθηση ότι κυριαρχούν τα σκουπίδια, τα hard sellling διαφημιστικά και οι φωνές. Και όταν λέω φωνές, το εννοώ. Οι εκφωνητές φωνάζουν σε σημείο που χαμηλώνεις ή ακόμα χειρότερα (για τους διαφημιζόμενους) κλείνεις την τηλεόραση. (γιατί Μαρία Καβογιάννη; γιατί; και σε συμπαθώ ρε γαμώτο)

Επίσης, ο πόλεμος των διαφημιζόμενων έχει αρχίσει να γίνεται πολύ κουραστικός. Ανέκαθεν υπήρχε φυσικά, αλλά ήταν λίγο πιο υπόγειος. Πήγαινε ο ένας που πούλαγε ζαμπόν και κατέβαζε τη διαφήμιση αυτού που πούλαγε βιολογικό μπέικον και λοιπά και λοιπά. Ή απλά ήταν κάποια ευγενικά υποννοούμενα τέλος πάντων, Σήμερα καφρίλα σκέτη: βγαίνει το ένα σουπερ μάρκετ, διαφημίζει μια προσφορά και μετά βγαίνει το άλλο σούπερ μάρκετ και λέει “του άλλου η προσφορά είναι μούφα, έλα σε μένα που είμαι καλύτερος και έλληνας” κλπ κλπ. και στην προκειμένη δεν λέει και καν αλήθεια. Γιατί; Γιατί ο καθένας κάνει την προσφορά με τα μέσα και τους μηχανισμούς που μπορεί. Τέλος πάντων, πολύ λαϊκισμός ρε παιδί μου, πολύ ελληναράς στην ψυχή και τέτοια. (για να μην αρχίσω τώρα με τις σκέψεις μου περί του “τώρα θυμηθήκατε τα ελληνικά προϊόντα; μια ζωή τα αλλάζαμε όλα σε στρωματέξ και άλλα εις εξ και τώρα σας έπιασε ο πόνος). Τι να κάνεις που το made in Greece είναι στα top trends?

Αποκορύφωμα και αφορμή τούτου του ποστ είναι οι μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων ηλεκτρικών ειδών. Ρε παιδιά, τι πάθατε όλοι μαζί και πουλάτε βυζιά αντί για ψυγεία; Και αφού τέλος πάντων βυζί θέλετε να πουλήσετε γιατί δεν τις κλείνετε τις ρημαδοαλυσίδες σας να ανοίξετε κάτι πιο ταιριαστό στη νοοτροπία σας;

Δεν θα κάνω φυσικά κοινωνική ανάλυση, γιατί δεν ξέρω να την κάνω, αλλά θα πω ένα στα σίγουρα: η κρίση έχει βγάλει ένα πολύ άσχημο εαυτό σε όλους μας και αυτό βγαίνει πραγματικά παντού. Νομίζουμε ότι πρέπει να φωνάξουμε  ουρλιάξουμε για να ακουστούμε και όποιος έχει τη δυνατότερη φωνή κερδίζει.

Και για να κλείσω, να πω κάτι στους διαφημιζόμενους: Παιδιά; Είστε σίγουροι ότι οι καταναλωτές αντιλαμβάνονται τον πόλεμο μεταξύ σας; Είστε σίγουροι ότι καταλαβαίνουν τις προσφορές σας; Ή μήπως απλά βλέπουν βυζιά παντού;

Φτου ξελευθερία. Κλείνω την τηλεόραση Τ Ω Ρ Α . #δεν_υπάρχει_ελπίς

Disclaimer:Αυτό το ποστ είναι εντελώς προσωπική άποψη και σε καμία περίπτωση δεν μιλώ σαν “ειδικός” περί του θέματος. Απλά παρατηρώ και έγραψα πως νοιώθω.

Α, και μην πέφτετε πάνω στις διαφημιστικές να τους φάτε. Το brief δεν το παίρνουν μόνες τους.

Advertisements

A tash for Tash*

Ο καρκίνος δεν κοιτάει αν είσαι άντρας ή γυναίκα. Άμα θέλει να χτυπήσει θα χτυπήσει. Εκτός αν τον προλάβεις. Εκτός αν κάνεις προληπτικές εξετάσεις, εκτός αν προσέχεις. Γιατί ναι, υπάρχουν και μερικές μορφές καρκίνου που μπορούμε να τους γλυτώσουμε.

Και όπως ο Οκτώβρης είναι αφιερωμένος στην αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού και έχει στόχο να ενημερώνει τις γυναίκες για την αυτοεξέταση και την πρόληψη και γεμίζει ο τόπος σουτιέν, έτσι κι ο Νοέμβρης είναι αφιερωμένος στην υγεία των ανδρών και τα σουτιέν αντικαθίστανται με μουστάκια χάρη σε κάτι τύπους μακριά στην Αυστραλία που αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν χιούμορ για να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο. Γιατί δεν είναι Νοέμβρης..αλλά Movember, καθώς November + mustache = Movember! (περισσότερα για το Movember εδώ)

Η Νατάσα τώρα, έχει ένα θέμα με τα μουστάκια. Της αρέσουν ρε παιδί μου, πως να το κάνουμε. Δεν πειράζει, την αγαπάμε κι έτσι. Κανείς δεν είναι τέλειος. Σε άλλες αρέσουν τα τακούνια, σε άλλες τα μουστάκια. Έτσι, από το πρόσφατο ταξίδι που έκανα στο Λονδίνο κι επειδή την αγαπώ παρά το θεματάκι της, της πήρα δώρο..6 μουστάκια έκτακτης ανάγκης! 

Image

Και αφού τα πήρε στα χέρια της μου είπε “Σε πειράζει να τα κρατήσω για το Movember;” Κι εγώ το πήγα ένα βήμα παραπέρα κανονίζοντας μία φωτογράφιση στην ταράτσα μου.. 

Κυρίες και Κύριοι, σας παρουσιάζω τη Νατάσα με μουστάκι! 

* Ο τίτλος σημαίνει “ένα μουστάκι για τη Νατάσα” καθώς tash είναι το υποκοριστικό στα αγγλικά τόσο για το μουστάκι όσο και για το Νατάσα. 

ImageImageο

ImageImageImageImageImageImageImageImageImageImage

 

Ο καρκίνος είπαμε, δεν κοιτάζει φύλλο, δεν κοιτάζει ηλικία, δεν κοιτάζει τίποτα. Εμείς όμως μπορούμε να κοιτάζουμε τον εαυτό μας και να κάνουμε προληπτικές εξετάσεις. 

Cheers to all the Mo Brothers & Sisters λοιπόν. 🙂