O Jack Skellington και η Μαμά μου

Το έτος 1993 ο Tim Burton έκανε την ταινία The Nightmare Before Christmas. 

Το έτος 1993 που εγώ ήμουν 11 ετών, η μαμά μου με πήγε να το δω. 
Δε θυμάμαι πολλά πράγματα που κάναμε με τη μαμά μου μόνες μας, εγώ κι αυτή ,γιατί η αλήθεια είναι ότι σπάνια ήμασταν μόνες. Βλέπετε έχω ακόμα 3 αδέρφια και συνήθως ήμασταν όλοι μαζί. (Γαμώ βασικά να έχεις αδέρφια, αλλά αυτό θα το γράψω σε άλλο ποστ.) 
Αυτό όμως, αυτή τη μέρα τη θυμάμαι στ’ αλήθεια, σαν να ήταν χτες. 
Δεν ήταν αργά. Ξεκινήσαμε με τη μαμά και πήγαμε λοιπόν στο Δαναό με τα πόδια, μιας και είναι κοντά στο σπίτι. 
Δεν θυμάμαι αν πήραμε ποπ κορν. Δεν έχει και σημασία. Ποτέ δεν τρελαινόμουν ούτε να μασουλάω κατά τη διάρκεια της ταινίας ούτε και να ακουω αυτούς που μασουλάνε.   
Η ταινία άρχισε, τελείωσε και μετά ξεκινήσαμε για το σπίτι. 
Μου είχε αρέσει πάρα πολύ. Έως και σήμερα είναι ίσως η αγαπημένη μου ταινία. 
Η μαμά μου λοιπόν με ρώτησε φεύγοντας αν μου άρεσε. Κι εγώ (παρόλο τον ενθουσιασμό μου) της απάντησα ένα απλό “ναι”. 
Εκείνη όμως δεν αρκέστηκε στο δικό μου “ναι” και συνέχισε να με ρωτά. 
“Γιατί σου άρεσε;”, “Σου άρεσε η μουσική;” “Τι κατάλαβες από την ταινία;” 
Στην πρώτη ερώτηση θυμάμαι χαρακτηριστικά πως είχα νοιώσει κάπως άβολα, σαν να με εξετάζουν στο σχολείο, αλλά η μαμά μου που είναι η πιο καλή μαμά του κόσμου πρέπει να σας πω, δεν με δυσκόλεψε και με έκανε νοιώσω μεγάλη και πως μπορώ παρά τα έντεκα μου χρόνια, να κουβεντιάσω σαν να ήμουν μεγάλη. Κι αυτή η στιγμή ήταν από τις πιο ωραίες στιγμές της ζωής μου. 
Μετά από χρόνια λοιπόν, η ταινία ήρθε ξανά στην Ελλάδα, αυτή τη φορά σε 3D. Η ευκαιρία ήταν τεράστια γιατί έτυχε να είναι η μαμά στην Αθήνα (μένει μόνιμα Ικαρία) και είπα στον εαυτό μου πως αυτή την ταινία πρέπει οπωσδήποτε να τη δω πάλι μαζί της. Πήγαμε λοιπόν, κάτσαμε δίπλα δίπλα, με τα μεγαλα 3D γυαλιά μας και την απολαύσαμε για δεύτερη φορά. Εγώ τραγουδούσα όλα τα τραγούδια, η μαμά μου με χάζευε κι εγώ της έδινα μικρά φιλάκια κάθε λίγο. 
Και φυσικά η μαμά, επειδή έχει αίσθηση του χιούμορ, όταν βγήκαμε από την ταινία με ρώτησε “Τι κατάλαβες λοιπόν από την ταινία;”. Χο χο! 🙂 
 
Το The Nightmare Before Christmas λοιπόν για μένα είναι η παιδική ηλικία. Ναι, και το Lion King μου άρεσε, αλλά ο Burton μου πήρε τα μυαλά (και μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να το κάνει). Και για μένα αυτή η ταινία είναι εκείνη η στιγμούλα, έξω από το Δαναό με τη μαμά να με βάζει να κάνω κριτική. Την πρώτη μου επίσημη κριτική 🙂
 
Μη σας τα πολυλογώ, χτες έκανα tattoo τον Jack Skellington, τον ήρωα της ταινίας. Η μαμά δεν θα χαρεί κιόλας, αλλά είμαι σίγουρη πως θα καταλάβει το γιατί. 

 Image

Advertisements

One thought on “O Jack Skellington και η Μαμά μου

  1. Pingback: Danny Elfman, να σου συστήσω τη groupie σου. | elektron just's blargs

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s