Η πτώση

Falling

φωτό από εδώ

Πέφτοντας το μόνο που έχουμε σίγουρο είναι η πρόσκρουση με το αδυσώπητο έδαφος. 
Το βλέπουμε όπως πέφτουμε.
Το βλέπουμε να πλησιάζει.  
Να μας μιλάει. 
Να μας κοιτάει στα μάτια. 
Να μας θυμίζει πράγματα που κάναμε.
Να μας θυμίζει πράγματα δεν καταφέραμε να κάνουμε, ενω ίσως έπρεπε.
Είναι πολύ δυνατό, δεν μπορούμε να τραβήξουμε το βλέμμα μας απ’ αυτό.  

Όμως το έδαφος είναι πονηρό. Κι επίτηδες τα κάνει όλ’ αυτά για να μας κάνει να χάσουμε τη διαδρομή.
Γιατί ακόμα και η πτώση ταξίδι είναι. 
Και γύρω μας λοιπόν, αν μπορείτε να το φανταστείτε, πετάνε διάφορα μικρά, κι άλλα μεγαλύτερα πραγματάκια..
Πολλές φορές είναι αστέρια που φωτίζουν τη διαδρομή.
Άλλες φορές είναι πολύτιμα πετράδια που πρέπει να πιάνουμε και γρήγορα να βάζουμε στις τσέπες μας. 
Και πιο συχνά είναι κουτιά πρώτων βοηθειών με γάζες και χάπια για τον πόνο, που θα χρειαστούν μετά την πρόσκρουση. 
Δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να εμφανιστεί.. μπορεί να περάσουν μέχρι και εξωγήινοι υποθέτω. 
Το ζήτημα είναι τέλος πάντων, να μην κοιτάμε μόνο το έδαφος. 
Γιατί το έδαφος είναι πονηρό και θέλει το κακό μας 😉

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s