Πως χωρίζομαι στα δυό

Πως χωρίζομαι στα δυο. Είναι απλό. 
Κάνω αυτά που πρέπει και κάνω κι αυτά που αγαπώ. 
Και αυτές τις μέρες πόσο θα’ θελα να κάνω μόνο αυτά που αγαπώ. 
Να κάτσω σπίτι, να ανάψω το τζάκι και μπροστά του να ονειρευτώ. Έτσι απλά, χωρίς τα όρια που είτε η ίδια θέτω στον εαυτό μου, είτε οι καταστάσεις μου θέτουν. 
Τίποτα ρε παιδί μου τρομερό. 
Μόνο όνειρα. Απ’ όλων των ειδών. Τα άπιαστα και τα άλλα τα εύκολα. Τα εξωφρενικά και αυτά που είναι δίπλα μου και μπορώ να αγγίξω. 
Να είμαι με τους φίλους μου και να μιλάμε μόνο για σοκολάτες, για ουρανούς και ήλιους, για πολύχρωμα χαρτιά και μολύβια, για όμορφες καρέκλες, για χάρτινα καραβάκια και συμβουλές για τα καλύτερα κανελόνια.  
Μα το μυαλό είναι κακό πράμα φίλε μου. 2 ώρες είναι αρκετές για να ονειρευτείς, μη νομίζεις. Αλλά δεν σ’ αφήνει το ρημάδι να ησυχάσεις. Εκεί που είσαι ωραίος και κολυμπάς γυμνός στ’ αγαπημένα σου νερά, έρχεται και σου κάνει πατητή. Βαθιά ανάσα.. εντάξει, ευτυχώς δεν πνίγηκες. Και συνεχίζεις να κολυμπάς..αλλά τώρα έχεις το νου σου στην πατητή. Δεν είναι όνειρο αυτό ρε κωλομυαλό άμα δεν μ’ αφήνεις να το απολαύσω. 

Σας αφήνω με ένα βίντεο που με έκανε σήμερα να ξεχαστώ/ονειρευτώ/ξεφύγω για 3 λεπτά και 41 δευτερόλεπτα. Μπράβο ρε Snolly. 🙂 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s