Αυτή η μυρωδιά η…

Είμαι 20κάτι. Κάποια κουλαμάρα έχω κάνει πάλι στα μαλλιά μου και χρειάζομαι λακ για να τα στρώσω. 

Βγαίνω, πάω σε κάποιο σουπερ-μάρκετ της περιοχής και κάθομαι μπροστά από τις λακ για κάνα 10λεπτο. 
Τελικά παίρνω αυτή που έχει το πιο ωραίο μπουκάλι. 
Γυρνάω σπίτι και αρχίζω την προσπάθεια για το μαλλί.
Ανοίγω το μπουκάλι με τη λακ, φσσσσσστ..κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ξαφνικά είμαι 7 χρονών. WOW! 
Φοράω μια μπλε στολή μπαλαρίνας και μία άγνωστη κυρία μου κουνάει το κεφάλι πέρα δώθε. 
“Που είναι τα τσιμπιδάκια σου;” μου φωνάζει. “Ε..δεν θυμάμαι, ρωτήστε τη μαμά μου” της απαντώ τρομαγμένη εγώ. 
Η κυρία χωρίς να σταματήσει να φωνάζει, φεύγει και ξανάρχεται κρατώντας ένα μάτσο τσιμπιδάκια.
Μου μαζεύει τα μαλλιά, τα τραβάει από δω, τα τραβάει από κει, στερεώνει τα τσιμπιδάκια, και αρχίζει το ψέκασμα με τη λακ. Έτοιμη για την παράσταση. 

Ballarina

Καταλαβαίνεις που το πάω ε; Στην μυρωδιά. Καμιά φορά από κάποια τυχαία λακ, καμιά φορά από το άρωμα κάποιου, καμιά φορά από τη θάλασσα, την πέτρα και το θυμάρι. 
Και όπως σκέφτομαι πόσο ωραία (ή άσχημα καμιά φορά) είναι όταν η μυρωδιά με γεμίζει με αναμνήσεις, εικόνες και συναισθήματα, δεν μπορώ παρα να σκεφτώ το ανάποδο..
Και λέω, δεν θα ήταν ωραία, όταν απλά θυμόμαστε κάποιον ή κάτι, να μπορούσε και η μυρωδιά να επιστρέφει έστω και για λίγο στη μύτη μας;

Ε ρε γλέντια Δευτεριάτικο… 😉  

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s